Afgelopen zaterdag in het Vervolg een prachtig portret van de Azerbeidjaanse fotografe Rena Effendi.Deze week kreeg ze een prijs van het Prins Claus Fonds. Wat ik zo bijzonder vind is dat zij fotografeert met twee bejaarde camera’s. Er kunnen filmrolletjes in met 12 opnamen. Ze moet de belichting handmatig instellen. Met de snelheid van het digitale weet zij zich geen raad. Zij zegt in het interview: ‘Ik ben gefascineerd door die Rolleiflex. Hij is van 1973, ouder dan ik. Hij laat me heel dicht bij mijn onderwerp komen. Omdat ik er van bovenaf in moet kijken. lijkt het of ik kniel als ik fotografeer. Alsof ik aan het bidden ben. Dat helpt me: ik ben minder intimiderend voor de mensen die ik portretteer’

Haar drijfveerin haar werk als fotografe is dat zij wil voelen wat mensen beweegt..

Ik herken mij in haar drijfveer en in het knap door Toine Heijmans weergegeven interview kan ik voelen wat haar beweegt.